Terugblik Roparun

Jurgen de Vetten deelt zijn ervaringen van de Roparun. Lees mee.
Roparuntoppers
Written by: Jurgen de Vetten

9 maanden geleden liepen we met het idee rond voor deelname aan de Roparun. Na een korte rondgang bij collega's was het al snel duidelijk: weinigen wisten nog waar de Roparun voor stond en wat deze estafette loop inhield. Maar iedereen was enthousiast om een sportieve inspanning te leveren voor het goede doel. 

Tijdens de eerste informatie bijeenkomst werd voor velen duidelijk wat de Roparun inhield en waar het voor staat. Hardlopen van Parijs naar Rotterdam voor het goede doel. Natuurlijk met veel hulp van anderen. Fietsers om de route te begeleiden en de veiligheid te waarborgen, chauffeurs om iedereen te kunnen vervoeren, teamcaptains om alles in goede banen te leiden, fourage-team om iedereen van eten en een goede slaapplek te voorzien en een masseur om de spieren soepel te houden en pijntjes te verhelpen. Elke loper gaat een 65 a 70 km afleggen. Niet niks, maar voor de fietsers zal het net zo zwaar zijn. Zij leggen namelijk per persoon zo'n 265 km af.

Sportieve teambuilding 

Een prachtig teambuildingevent voor bedrijven maar ook voor het goede doel. De Roparun zet zich namelijk in tegen kanker. Niet voor medicatie of studies maar juist om het leven draagbaarder te maken voor degene die kanker hebben en om hun heen. Het motto van de Roparun is dan ook: "Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven". De Roparun heeft al veel bereikt sinds 1991. Elk jaar worden er tientallen bijdrages geleverd aan hospice huizen, inloophuizen, stichtingen etc. Elk jaar stelt de Roparun één hoofddoel om ergens een bijdrage aan te leveren. Dit jaar is dat het koppelbed: een bed dat naast een ziektebed kan worden geschoven. Dit zodat in de laatste fase, of wanneer iemand met kanker langdurig op een ziektebed ligt, er een tweepersoonsbed van kan worden gemaakt. Zo ontworpen dat het aan bijna ieder bed kan worden geschoven en wanneer het nodig is dit snel aan de kant kan worden geschoven wanneer doctoren erbij moeten zijn.

Iedereen heeft in zijn nabijheid wel iets meegemaakt met de ziekte kanker. Voor de ene dichterbij als voor de andere. Prachtig om te zien dat er veel aanmeldingen binnen kwamen om deel te nemen aan de Roparun en we hebben ons toen direct ingeschreven. Een aantal functies bleven nog lang openstaan, hiervoor hebben we ook buiten Verhulst gezocht naar enthousiastelingen. Uiteindelijk gingen mijn vader en broer mee, de zwager van Aart-Jan, de vriendin van Jeroen en Carina van sportschool “Ready Set Go” als masseur.

Start

En zo stonden wij vrijdagochtend 7 juni klaar om te vertrekken bij Verhulst met 2 personenbusjes en 2 campers volgeladen met eten, materiaal en 23 hele enthousiaste mensen! Er is veel voorbereiding aan vooraf gegaan maar wat waren wij blij dat we eindelijk konden vertrekken naar Parijs! De volgende dag om 14:54 uur mochten wij als team Orange Climate beginnen aan de Roparun. Één groot feest was het bij de start. Een mooi maar ook zeker emotioneel begin van de Roparun met al die enthousiaste mensen langs de zijlijn. 5 uur en 54 km later was team A (William, Paulien, Aart-Jan, Jurgen, Ton, Geert-Jan, Hans en Paul) klaar om te wisselen. Zij werden afgelost door team B (Bas, Frans, Joost, Carlijn, Hannes, Elon, Ton en Sander) die voor hun stuk 5 uur en 54 km konden gaan afleggen. In deze 5 uur heeft team A rust. Zo ver als dat mogelijk is natuurlijk. Op het basiskamp staat het eten klaar dat is geregeld door Amy, Annemarie, Jeroen en Rob. De eerste kunnen de worden gemasseerd en alles word onder toezicht in de gaten gehouden door Norbert-Jan en Marijke, onze teamcaptains.

En zo gaat de Roparun dag en nacht door. De teams wisselen elkaar constant af en hebben dan een paar uur rust. Voor de ene valt dit beter als de andere. Je hebt tijdens de Roparun heel weinig slaap. Echter blijft de sfeer super! Soms even een dipje en de nachten zijn zwaar. Hoe verder we richting België en Nederland komen hoe mooier het wordt en je weer energie krijgt. Mooi om te zien dat er supporters langs de weg staan. Sommige staan met een statafel in de voortuin en in sommige plaatsen word het hele dorp of stad verbouwt tot een grote feestlocatie.

Finish

Maandagochtend rond 10 uur hebben we de laatste wissel. Het is te merken dat we al flink wat kilometers hebben afgelegd (470 km). We verzamelen alle lopers bij elkaar die het laatste stuk nog kunnen en willen lopen. Met een team van 8 personen vertrekken ze en zijn we onderweg naar Rotterdam. De eindstreep is in zicht! Ook te merken aan de snelheid van de lopers. De vaart zit er namelijk goed in. Het allerlaatste stukje in Rotterdam wandelen we met zijn allen om zo gezamenlijk over de finish te gaan. Familie staat ons op te wachten langs de kant en dikke knuffels worden uitgedeeld. Voor vele met een traan en een grote lach op ons gezicht. We hebben het gehaald! 536,9 km van Parijs naar Rotterdam. Een heerlijk en voldaan gevoel gaat door onze lichamen heen. De groepsfoto wordt gemaakt op een verhoogd podium. Er staan borden met vlaggen en teksten die je vast kan houden om mee op de foto te zetten. Het bord “Volgend jaar weer” wordt snel gepakt door Norbert-Jan. Bij niemand is er een twijfel te zien, volgend jaar gaan wij weer tijdens het pinksterweekend met een prachtig team van Orange Climate leden over de finish in Rotterdam!

 

Bij deze wil ik alle leden nogmaals bedanken voor hun enthousiasme en doorzettingsvermogen. Wij mogen trots zijn dat we dit hebben geflikt met zijn allen!

Ben jij ook enthousiast geworden? Ga volgend jaar met ons mee of steun ons tijdens onze deelname in 2020.

Groeten,

namens team Orange Climate, 

Jurgen 

Een korte fotoreportage

 

 

Af en toe schuilen voor de regen (zoals hier bij de start) 

 

Fun in de de bus

 


We rennen door de Middle of Nowhere


Overnachten in luxe 

En worden goed onder handen genomen 

Download als PDF

Share this page

facebook linkedin twitter

Cookie notify